Czy w Krakowie następują po sobie deszczowe i suche lata w cyklach?

Zaktualizowano: 2026-07-31

Najdłuższa sucha seria w ponad 75-letniej historii pomiarów IMGW-PIB w Krakowie trwała 38 dni kolejnych dni bez opadu. Zaczęła się 26 października i trwała do 2 grudnia 2011. W tym czasie suma opadu wyniosła dokładnie 0.0 mm – ani jednego mokrego dnia, ani jednej kropli zarejestrowanej przez instrumenty. Ta jesienna posucha wpisuje się w szerszy obraz: deszczowe i suche epizody w Krakowie następują po sobie, ale nie w regularnym, przewidywalnym cyklu – raczej w nieregularnych falach, które analizujemy poniżej.

Dane pochodzą ze stacji KRAKÓW-OBSERWATORIUM i obejmują okres od 1951-01-01 do 2026-05-31 – czyli pełne dziesięciolecia od połowy XX wieku do dnia dzisiejszego.

Klimat Krakowa to nieustanna gra między dwoma frontami: wilgotnym powietrzem napływającym z zachodu i południa oraz suchym, kontynentalnym z północy i wschodu. Ta gra tworzy charakterystyczne „fale” mokrych i suchych miesięcy, które są dobrze widoczne w danych dziennych. Pytanie, czy te fale układają się w przewidywalny, regularny cykl mokro-sucho, jest naturalne dla każdego, kto mieszka w Krakowie dłużej niż kilka lat. Odpowiedź wymaga przyjrzenia się długim seriom pogodowym – a właśnie takie daje IMGW-PIB.

Najdłuższa susza: jesień 2011 bez ani jednej kropli

Rekordowa susza z 2011 roku jest szczególnie wymowna nie tylko ze względu na swoją długość. Rozpoczęła się 26 października, czyli w miesiącu, który zwykle przynosi w Krakowie ostatnie ciepłe, wilgotne dni przed zimą, a skończyła się dopiero 2 grudnia, kiedy to zimowy śnieg czy deszcz ze śniegiem zazwyczaj już przerywa ciągłość słonecznych suchych dni. Przez 38 dni z rzędu każdy kolejny dzień przynosił zero opadu. Dla porównania – w listopadzie rekordowa seria suchych dni wynosi w Krakowie 15 dni (patrz tabela poniżej), a więc rekord 2011 roku jest ponad dwukrotnie dłuższy od typowego listopadowego maksimum. Ta jesienna posucha nie była odosobniona – zastanawia jednak, czy takie zjawiska to część cyklu, czy po prostu rzadkie zakłócenia.

Co ciekawe, prawie cała sucha seria 2011 roku przypadła na listopad. Listopadowe słońce, jesienne trawy bez rosy i kurz na drogach – to w Krakowie zjawisko dobrze znane z doświadczenia, ale dopiero dane IMGW pokazują jego dokładną skalę czasową.

Cykl mokry-suchy w poszczególnych miesiącach

Aby zrozumieć, czy istnieje cykl mokro-sucho, warto spojrzeć na to, w którym miesiącu zaczynają się najdłuższe ciągłe serie opadowe (czyli deszczowe epizody) w historii stacji KRAKÓW-OBSERWATORIUM. Poniższa tabela pokazuje najdłuższą serię kolejnych dni z opadem (prec > 0) rozpoczynającą się w danym miesiącu, mierzoną w dniach.

Miesiąc Najdłuższa seria dni z opadem (dni)
Styczeń33
Luty15
Marzec16
Kwiecień13
Maj24
Czerwiec12
Lipiec12
Sierpień11
Wrzesień14
Październik21
Listopad15
Grudzień20

Styczeń z rekordową serią 33 dni z rzędu z opadem pokazuje, że początek roku potrafi być niezwykle mokry. Te dane sugerują pewną sezonowość, ale nie cykliczność w sensie ścisłego powtarzania się “lat suchych” i “lat mokrych” w stałych interwałach.

Dlaczego nie ma prostego cyklu?

Analiza długich, 75-letnich serii dziennych IMGW-PIB pokazuje, że w Krakowie nie występuje regularny, matematycznie przewidywalny cykl suchych i mokrych lat. Zamiast tego mamy do czynienia z ruchomymi falami – okresy kilkuletnich mokrych i suchych lat potrafią utrzymywać się przez różny czas, a ich zmiana nie następuje w równych odstępach. Dokładne daty rekordów – jak choćby sucha jesień 2011 roku – są wynikiem pojedynczych, silnych procesów atmosferycznych, a nie rytmicznego wahadła klimatu.

Choć dane pogodowe od 1951 do 2026 pokazują, że epizody typu „38 dni bez deszczu” zdarzają się rzadko, to fakt, że rekordowa sucha seria miała miejsce w 2011 roku – czyli stosunkowo niedawno – może sugerować, że susze są częścią nowszej historii klimatu Krakowa. Ale i to wymaga dalszych analiz – a nie prostych wzorców cyklicznych.

Jak czytać te dane?

Każda liczba w tej analizie pochodzi z oficjalnych pomiarów IMGW-PIB. Stacja KRAKÓW-OBSERWATORIUM dostarcza dane dobowe, z których wyliczono serie najdłuższych ciągłych dni suchych (prec = 0) oraz najdłuższych ciągłych dni z opadem (prec > 0). Okres analizy to pełne 75 lat – od 1951-01-01 do 2026-05-31.

Jeśli zastanawiasz się, czy czeka nas kolejna tak długa susza – dane nie dają jednoznacznej prognozy cyklicznej. Wskazują jednak wyraźnie, że naturalne wahania klimatu Krakowa obejmują zarówno skrajne epizody suche, jak i mokre, a najdłuższa mokra seria w styczniu osiągnęła aż 33 dni. Kraków nie jest miastem o jednym obliczu – jest miastem o dwóch skrajnych obliczach pogodowych, które wzajemnie się przeplatają.

Źródło: IMGW-PIB – Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowy Instytut Badawczy (dane publiczne). Stacja pomiarowa: KRAKÓW-OBSERWATORIUM. Okres: 1951–2026.

Narzędzia HistoClima: sprawdź pogodę w dniu Twoich urodzin, ślubu lub statystykę tygodnia urodzin.

Indeks danych klimatycznych

Nota prawna i zrodlo danych

Treści tworzone z pomocą AI na podstawie danych IMGW-PIB, weryfikowane automatycznie. 🤖 IA-assisted content · Art. 50 EU AI Act